Vlam in de pan

Laatst stond ik te praten met een visser aan de waterkant, die volgens mij nog helemaal niets had gevangen. De man had grote verhalen over hele grote vissen die hij ooit had gevangen en hoeveel werk hij wel had gehad deze grote vissen aan de kant in zijn netje te krijgen.
Soms is het werk van een Salvagecoördinator net als vissen aan de waterkant. Je wacht vaak eindeloos tot je pieper gaat in de hoop dat als deze af gaat, het een enorme brand is met veel werk en voor later, grote verhalen. Maar met Salvagecoördinatoren is het vaak niet veel anders als met vissers en moeten er eerst vele kleintjes worden gevangen voor er een grote opdracht binnen komt. Toch zijn vaak de kleine opdrachten even nuttig als grote opdrachten en komt de schouderfunctie bij kleine schades vaak meer naar voren dan bij grote schades.

Enige tijd geleden ging in de vroege avond mijn pieper af. Het bleek een middelbrand te zijn in een flatwoning waarbij de oorzaak onbekend was. Snel mijn spullen gepakt en richting het opgegeven adres. Het was inmiddels al schemerig geworden toen ik ter plaatse kwam in een lege straat, waar niets wees op een brand, laat staan een middelbrand. Geen politie, geen brandweer en zeker geen hulpverleners. Ik liep in vol ornaat naar de deur van het trappenhuis. Gedupeerde, een grote sterke man, zat beneden in het trappenhuis, samen met vrouw en kind, al op mij te wachten, zijn twee handen in het verband. Het bleek te gaan om een klassieke vlam-in-de-pan. Gedupeerde was, toen de brand ontstond, met de brandende pan het trappenhuis ingelopen, waarbij hij zijn handen heeft verbrand. Uiteindelijk heeft hij de pan in het trappenhuis laten vallen. Medewerkers van de ambulancedienst hebben zijn handen in de zalf gezet en de zaak verbonden.

Ik liep samen met gedupeerde, kind en echtgenoot naar de woning op de 2e verdieping. Halverwege de trap zag ik de pan in het trappenhuis liggen. De hete pan had een ronde cirkel veroorzaakt in de betonvloer van een van de trap-plateaus. In de woning was er feitelijk niets aan de hand. Er hing een lichte lucht van gebakken vis, maar meer ook niet. Geen roet, geen rook en geen vet aanslag. Gedupeerde vroeg zich af of hij wel veilig in de woning kon blijven wonen. Ik stelde hem en zijn vrouw gerust. Vanwege de ingepakte handen heb ik zelf maar even een kopje thee gezet voor de familie en hebben wij nog even zitten keuvelen over de brand, de gevolgen en wat had kunnen gebeuren. De lichte vis geur bleef wat hangen. In mijn auto had ik nog wat geurblokjes liggen, ooit gekregen van een bevriend schoonmaakbedrijf. Het geurblokje deed wonderen en zelden heb ik met zo weinig zo veel kunnen doen.

Gepost door Salvagecoördinator Ton

Vlam-in-de-pan