Oh, oh, Den Haag

Het is kort vóór middernacht een brand in een portiek te Den Haag. Ik ben net wakker gebeld en de melding is in de App neergezet. Na mijn gebruikelijk ritueel spring ik in de auto.
De grote steden waarin ik actief ben, als Salvagecoördinator heeft zo zijn eigen kenmerken. Harrie Jekkers groeide op in Moerwijk, maakte een legendarische hit met ó ó Den-Haag
En zong over Moerwijk, dat hij daar best nog wel zou willen wonen. Zo niet voor deze gedupeerden.

MIJN VERHAAL van een nacht in Moerwijk……….

Kort na middernacht arriveer ik op locatie, de weg is afgezet en de brandweer heeft met de ladderwagen net de gedupeerden van alle vier de etages in veiligheid gebracht.
De gedupeerden van het brandpand, is met twee kinderen vervoerd naar het ziekenhuis. De gedupeerden zijn naar familie en de andere gedupeerden worden opgevangen in de ambulance.

Na een voorstel ronde aan de gedupeerden doe ik samen met de bevelvoerder van de brandweer een eerste inspectie van de appartementen om te beoordelen welke maatregelen gewenst zijn.
De situatie in het appartement waar de brand heeft gewoed is ernstig. De gehele woning is zwaar beroet, de keuken is uitgebrand en er is veel bluswater aanwezig. Omdat de vaatwasser en de ijskast brand hebben gevat is er veel plastic verbrand, gevolg een zwaar beroet trappenhuis en alle voordeuren van de woningen in het trappenhuis zijn open gebroken. In het brandpand zijn ook de hond, kat en de vogel omgekomen. De stank in het complex is extreem, dat is duidelijk, daar kunnen de gedupeerden niet in terug.

Een brandpand met diverse belendingen en we spreken de eerste gedupeerde in de ambulance aan, mevrouw heeft het zwaar. Nadat ik haar, samen met de gemeentelijke hulpverlening gerust stel, laat ik weten dat wij haar gaan onderbrengen in een hotel. Omdat ze slechtziend is halen wij de noodzakelijke dagelijkse spullen uit haar woning om in ieder geval de nacht door te komen en de ochtend op te kunnen starten.
De andere gedupeerde is een gezin met kinderen. Dit gezin stel ik gerust, de nacht wordt doorgebracht in een hotel. Ik geef de jonge jongens een compliment voor hun stoere gedrag en haal uit de kofferbak een Snelle Jelle ontbijtkoek, die erin gaat als koek! De koek wordt in mijn auto opgegeten, de ambulance krijgt een nieuwe spoed melding, het regent en hun woning is niet bewoonbaar, dan is er geen keuze!
De meldkamer geeft ik de opdracht om een tweetal hotels met vervoer te regelen en als vrij snel is er een hotel geregeld voor het gezin, voor de andere gedupeerde duurt dat mede door de Gemeenteraadsverkiezingen erg lang. Zelfs zo lang dat deze gedupeerde, na eerder in de politieauto te hebben gezeten, twee uur in mijn auto, met stoelverwarming en op verzoek van haar zet ik de Bleu Diamonds op. Gelukkig heb ik als coördinator altijd wat eten en drinken in mijn auto en ik verzorg haar dan ook goed. Als het dan 03:30 uur is en er eindelijk een hotel is gevonden, wens ik haar sterkte. De taxi brengt zet haar af bij het geboekte hotel.

Inmiddels is de aannemer bezig om de panden af te dichten. Als ik alle sleutels heb ontvangen van de hangsloten op voordeur neem ik die mee en verlaat, moe maar zéér voldaan, de locatie.
Na een korte hazenslaap, bel ik een voor een de gedupeerden om een afspraak in te plannen. De sleutels op de hangsloten van de voordeur zijn in mijn bezit en wil ik persoonlijk overhandigen.
Ik maak als eerste een afspraak met de gedupeerde van het brandpand die elders in Den-Haag bij haar moeder is gaan slapen.
Een gebroken vrouw, de hond, kat en de vogel overleden en een inboedel die nagenoeg als verloren moet worden beschouwd. Dat is emotioneel en aangrijpend. De hele gebeurtenis gedetailleerd met alle emoties besproken. De hulpverlening van de Gemeente is op mijn verzoek eveneens aanwezig en neemt de uiteindelijke zorg voor de gedupeerde over. Dan na zo’n verhaal naar de bovenbuurman, die kort ná de brand direct naar familie is vertrokken. Ook hem hebben we voor het brandpand bij gesproken over de gebeurtenissen. Hij is gelukkig zelfredzaam.
De andere gedupeerden hebben wij via de vertegenwoordigers van de Gemeente de sleutel overhandigd en alle sterke gewenst.

Als ervaren Salvagecoördinator is het soms werken in uitersten. Deze melding maakt maar weer eens duidelijk dat “ieder huisje heeft zijn kruisje” niets voor niets is.
Overigens, de samenwerking met alle vertegenwoordigers, was uitstekend!

Gepost door Salvagecoördinator Arjan